Puzzelontwerpers creëren niet alleen visuele uitdagingen; ze zorgen voor tactiele ervaringen. Wrijving, de weerstand tussen oppervlakken die contact maken, is een cruciaal element bij het ontwerpen van puzzels en bepaalt vaak of een puzzel bevredigend of frustrerend is om te manipuleren.
Het belang van tactiele feedback
Junichi Yananose, een Japans-Australische puzzelmaker, legt uit dat zelfs het meest ingenieuze puzzelontwerp uit elkaar kan vallen als het niet goed in de hand ligt. Digitale prototypes lijken misschien feilloos, maar er komt altijd wrijving in de echte wereld tussenbeide.
“Bij het vormgeven van een idee let ik goed op de tactiele ervaring tijdens het spelen.” —Junichi Yananose
Dit betekent dat ogenschijnlijk kleine details, zoals de scherpte van randen, het plezier van een puzzel kunnen maken of breken.
Prioriteit geven aan comfort boven esthetiek
Yananose geeft doorgaans de voorkeur aan het verzachten van scherpe hoeken met schuine sneden (afschuiningen, vaak op 45 graden), zelfs als dit de visuele aantrekkingskracht van de puzzel in gevaar brengt. Comfort staat voorop. Als scherpe randen het hanteren van de puzzel onaangenaam zouden maken, is esthetiek secundair. Deze ontwerpkeuze demonstreert een kernprincipe bij het maken van goede puzzels: bruikbaarheid en plezier moeten zwaarder wegen dan pure esthetiek.
Waarom dit belangrijk is
Deze aandacht voor detail benadrukt het snijvlak van natuurkunde, ergonomie en psychologie bij het ontwerpen van puzzels. Wrijving gaat niet alleen over hoe stukken in elkaar schuiven; het gaat erom hoe ze zich voelen als een oplosser ze oppakt. Een goed ontworpen puzzel is niet alleen mentaal stimulerend; het is fysiek bevredigend. Door prioriteit te geven aan tactiele feedback zorgen ontwerpers ervoor dat puzzels niet alleen worden opgelost, maar ook geniet.
