Een nieuw geïdentificeerde soort Spinosaurus, genaamd Spinosaurus mirabilis, verandert ons begrip van deze iconische dinosaurus. De 95 miljoen jaar oude fossielen, opgegraven in Niger, Afrika, onthullen een wezen dat is aangepast om door rivieren in het binnenland te waden in plaats van actief te jagen in de open oceaan. Deze ontdekking lost een al lang bestaand debat op over het watergedrag van Spinosaurus en zijn verwanten.
Het verbazingwekkende wapen
Het meest opvallende kenmerk van S. mirabilis is zijn lange, bladachtige kuif bovenop zijn kop, die wel 50 centimeter hoog kan worden. CT-scans bevestigden dat de top gefossiliseerde bloedvaten bevatte en tijdens het leven waarschijnlijk bedekt was met een keratine-omhulsel, wat duidt op een levendige, decoratieve structuur. Onderzoekers stellen dat de top een vertoningsfunctie vervulde en hielp bij het herkennen van soorten tijdens paring of territoriale geschillen langs rivieroevers. De asymmetrische vorm van de top bracht paleontologen aanvankelijk in verwarring, totdat in 2022 aanvullende skeletresten werden ontdekt.
Inland Predator: een ‘Hell Heron’ van de Sahara
De locatie van het fossiel diep landinwaarts, in een rivierafzetting, is een cruciaal bewijsstuk. Onderzoeksleider Paul Sereno benadrukt: “Het is gewoon onmogelijk dat je… in wezen een waterdier zult vinden op honderden kilometers van de kustlijn.” S. mirabilis deelde zijn leefgebied in de rivierbedding met sauropoden met lange nek, wat zijn levensstijl in het binnenland bevestigde. Het team beweert dat het meer als een reiger functioneerde, die in ondiepe wateren op zoek was naar vis, in plaats van te zwemmen als een zeeroofdier. De grote, zeilachtige structuur op zijn rug, hoewel iconisch, zou de behendigheid in diep water hebben belemmerd, wat de waadhypothese ondersteunde.
Het waterdebat oplossen
Uit recent onderzoek is gebleken dat Spinosaurus zich bezighoudt met jacht onder water, daarbij verwijzend naar zijn gespecialiseerde tanden (uitstekende tanden in de onderkaak die tussen de tanden in de bovenkaak passen). Echter, S. mirabilis laat een ander beeld zien. Zijn lichaamsvorm, gecombineerd met zijn gefossiliseerde locatie, plaatst hem tussen semi-aquatische steltlopers en duikende roofdieren zoals pinguïns. Uit de analyse van het team blijkt dat Spinosaurus behendigheid heeft opgeofferd vanwege zijn unieke kenmerken, wat wijst op een aanpassing aan waden in plaats van aan diepwaterzwemmen.
“Het toont het proces waarbij de wetenschap bewijsmateriaal evalueert en er nieuw bewijsmateriaal verschijnt”, zegt Sereno, waarmee hij de dynamische aard van paleontologisch onderzoek benadrukt.
De ontdekking van Spinosaurus mirabilis onderstreept het belang van de fossiele context. Bijzonder was ook de zwarte kleur van de botten (door de hoge fosfaatconcentratie). Deze bevinding toont aan dat paleontologisch onderzoek een voortdurend proces is, aangedreven door nieuw bewijsmateriaal en herevaluatie van bestaande theorieën.
Uiteindelijk levert dit fossiel overtuigend bewijs dat Spinosaurus geen zeejager was, maar eerder een gespecialiseerd roofdier, aangepast aan de rivieren van het oude Afrika.
