Dlaczego RDX stał się tajnym materiałem wybuchowym II wojny światowej

0
10

Być może znasz materiały wybuchowe, ale RDX to coś zupełnie innego. Jest substancją stałą, białą i krystaliczną. Nierozpuszczalny w wodzie. Siedź cicho, dopóki nie powiedzą ci inaczej.

Niemiecki chemik Georg Friedrich Henning odkrył ten potężny związek chemiczny w 1898 roku. Złożył wniosek o patent. I… nikt go nie używał przez prawie 50 lat.

Dlaczego nastąpiła długa cisza? Był zbyt potężny jak na swoje czasy. To bardzo nieprzewidywalne. Świat nie był gotowy na coś tak wybuchowego.

Potem rozpoczęła się druga wojna światowa. Wojsko w końcu nadążyło za czasem. Potrzebowali czegoś, co mogłoby wysadzić bunkry, mosty i łodzie podwodne. Znaleźli to w RDX.

Gra nazw

W różnych krajach ma różne nazwy. Nazwę RDX wymyślili Brytyjczycy. Zakorzeniło się w Ameryce. Amerykanie nazywają go również cyklonitem. Niemcy nazywają to RDX. A Włosi? Oznaczyli go jako T4.

Jedna cząsteczka. Cztery tytuły. Ma tylko jeden cel: zniszczenie.

Czy to bezpieczne? Tani? Sekret.

To jest punkt zwrotny. RDX jest stosunkowo bezpieczny w obsłudze. Może to nie wydawać się oczywiste w przypadku materiałów wybuchowych, ale w porównaniu z innymi związkami wysokoenergetycznymi jest to prawda. Jest także tani w produkcji.

Ale Ameryka oferowała więcej niż tylko przepisy kulinarne. Opracowali tajny proces.

Wspólne wysiłki z Kanadą.

Produkcja masowa wymaga tajemnicy.

Nie chcesz, żeby twoi wrogowie wiedzieli, jak robisz bomby.

Ochrona przeciwwybuchowa i mieszaniny wybuchowe

RDX jest wrażliwy na wstrząsy. Uderz w niego wystarczająco mocno, a eksploduje. To sprawia, że ​​przechowywanie go jest niebezpieczne. Dlatego rzadko jest używany w czystej postaci na polu bitwy.

Jakie są główne zastosowania pozamilitarne? Wybuchowe czapki. Aby zainicjować większe ładunki, potrzebne są małe, kontrolowane eksplozje. RDX jest idealny do tego zadania.

Inżynierowie często mieszają go z innymi substancjami. To zmniejsza czułość. Uczyńmy to bezpieczniejszym. Sprawmy, żeby było bardziej przewidywalnie.

RDX jest wrażliwy na wstrząsy, ale po zmieszaniu z innymi substancjami jego wrażliwość jest zmniejszona, co zapewnia bezpieczniejsze użycie.

Dlaczego jest to dziś ważne

Nie mówimy już o RDX jako głównej broni. Broń nuklearna zmieniła zasady gry. Jednakże RDX jest nadal używany w zastosowaniach związanych z rozbiórką, górnictwem i operacjami specjalnymi. To on jest siłą napędową tych ogromnych eksplozji.

Patent Henninga, wydany w 1898 roku, wygląda obecnie fascynująco. Ale substancja chemiczna jest nadal obecna. Czekanie. Cichy. Solidny. Biały.

To, co stanie się dalej, zależy od tego, kto trzyma detonator.

Попередня статтяDlaczego mój kot nagle unika dotykania? Zrozumienie problemów zdrowotnych i stresu
Наступна статтяDlaczego LEGO produkuje więcej opon niż Michelin, Bridgestone czy Goodyear