Park Narodowy Lencois Maranhenses w Brazylii to zapierająca dech w piersiach formacja krajobrazowa składająca się z pofałdowanych białych wydm usianych sezonowymi lagunami. W przeciwieństwie do typowej pustyni, to wyjątkowe środowisko nie jest suche, ale znajduje się na skrzyżowaniu trzech różnych biomów: lasów deszczowych Amazonii, sawanny Cerrado i zarośli Caatinga. To właśnie to niezwykłe położenie nadaje parkowi niezwykły charakter.
Cudowne Laguny
Najbardziej godną uwagi cechą parku są tymczasowe laguny. Co roku od stycznia do czerwca woda deszczowa wypełnia naturalne zagłębienia pomiędzy wydmami. Nieprzepuszczalna warstwa osadu zapobiega drenażowi, tworząc baseny ze słodką wodą o różnej wielkości, kształcie i kolorze. Tworzy to surrealistyczny efekt oazy, który przyciąga turystów z całego świata. UNESCO uznało tę wyjątkowość w 2024 roku, ogłaszając Lençóis Maranhenses na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Rozdroża biogeograficzne
Park zajmuje powierzchnię około 580 mil kwadratowych (1500 kilometrów kwadratowych). Dwie trzecie tego obszaru zajmują wydmy, utworzone przez wiatr i pływy. Pozostałą jedną trzecią stanowią namorzyny i bogata roślinność, która zapewnia siedlisko rzadkim gatunkom, takim jak wydra neotropikalna, manat zachodnioindyjski, ibis szkarłatny i oncilla, mały kot cętkowany.
Ta strona jest ważna, ponieważ podkreśla złożoność ekosystemów. Z parkiem graniczy Cerrado, jeden z najważniejszych pochłaniaczy dwutlenku węgla na świecie. W pobliżu znajduje się także Caatinga, odporny na suszę busz zwany w języku tupi „białym lasem”. Lençóis Maranhenses nie jest częścią żadnego z nich, lecz raczej pełni funkcję strefy przejściowej, co pokazuje, że ekosystemy nie zawsze mieszczą się w określonych granicach.
Jak powstają wydmy
Same wydmy powstają w wyniku ciągłego cyklu osadzania się i erozji. Pływy osadzają piasek na równinie przybrzeżnej, który następnie jest przenoszony w głąb lądu przez wiatry. Wydmy znajdujące się najbliżej plaży są mniejsze i mają zaledwie około 1 metra wysokości, natomiast te położone dalej w głębi lądu mogą osiągnąć 30 metrów i z roku na rok rosną.
Park jest chroniony dużą strefą buforową, aby zminimalizować wpływ człowieka. Najlepszy czas na wizytę to okres od czerwca do września, kiedy laguny są pełne. Popularne miejsca to Lagua da Gaivota, Lagua Azul i Lagua Bonita.
Lençóis Maranhenses to rzadki przykład krajobrazu, który kwitnie dzięki zmienności, gdzie laguny pojawiają się i znikają wraz z porami roku, a wydmy zmieniają się wraz z wiatrem, tworząc dynamiczny i niezapomniany spektakl przyrody.
