Księżyc znajduje się obecnie w fazie rosnącego sierpa, co oznacza, że na nocnym niebie widoczna jest niewielka, ale rosnąca smuga światła księżyca. Według stanu na wtorek, 23 grudnia 2025 r., około 11% powierzchni Księżyca jest oświetlone. Faza ta następuje po okresie względnej ciemności i poprzedza przejście do pełni księżyca.
Co możesz zobaczyć dziś wieczorem
Nawet bez przyrządów optycznych obserwatorzy mogą dostrzec ciemne obszary zwane marią (duże, ciemne równiny bazaltowe). W szczególności Morze Kryzysów i Morze Płodności są widoczne gołym okiem. Osoby posiadające lornetkę lub teleskop mogą także zobaczyć Krater Endymion, znaczący krater uderzeniowy.
Widoczność tych obiektów zależy od kąta padania światła słonecznego na powierzchnię Księżyca podczas jego obrotu wokół Ziemi. Ilość światła, które widzimy, zmienia się każdego dnia, tworząc znany cykl księżycowy.
Najbliższa pełnia księżyca
Następna pełnia księżyca nastąpi 3 stycznia 2025 r. Poprzednia pełnia księżyca miała miejsce 4 grudnia 2025 r. Cykl księżycowy od nowiu do pełni księżyca i z powrotem trwa około 29,5 dnia.
Zrozumienie faz księżyca
Fazy Księżyca są naturalną konsekwencją jego orbity wokół Ziemi i zmieniających się kątów, pod którymi światło słoneczne odbija się od jego powierzchni. Chociaż zawsze widzimy tę samą stronę Księżyca, ilość oświetlenia jest różna, tworząc osiem różnych faz:
- Księżyc w nowiu: Księżyc znajduje się pomiędzy Ziemią a Słońcem, przez co widoczna strona jest ciemna.
- Rosnący półksiężyc: Po prawej stronie (na półkuli północnej) pojawia się cienki pasek światła.
- Pierwsza kwadra: Prawa strona Księżyca jest w połowie oświetlona.
- Rosnący Księżyc: Oświetlony w ponad połowie, ale jeszcze nie w pełni.
- Pełnia Księżyca: Cała powierzchnia Księżyca jest oświetlona.
- Ubywający Gibbous Moon: Światło zaczyna słabnąć w prawo.
- Trzecia ćwiartka: Lewa strona jest w połowie oświetlona.
- Zanikający Sierp: Cienka linia światła pozostaje po lewej stronie, zanim zniknie.
Fazy te są nie tylko ładne; od tysięcy lat wywierają wpływ na kulturę, rolnictwo, a nawet mitologię. Cykl trwa, napędzany grawitacją i mechaniką orbitalną, zapewniając przewidywalny, ale spektakularny niebiański spektakl.
Cykl księżycowy ma charakter sekwencyjny, a obserwowanie go zapewnia proste, ale głębokie połączenie z kosmosem.
