Wenus minęła Słońce z ziemskiej perspektywy dzisiaj, 6 stycznia, w zjawisku zwanym najwyższą koniunkcją słoneczną. Oznacza to, że planeta przechodzi od widoczności gwiazdy porannej do gwiazdy wieczornej, chociaż przez kilka tygodni pozostanie ukryta przed promieniami słonecznymi.
Co to jest doskonałe połączenie?
Planety krążą wokół Słońca z różnymi prędkościami i w różnych odległościach. Wenus, będąc bliżej Słońca niż Ziemia, wydaje się wahać między widocznością wieczorną a poranną. Znakomita koniunkcja ma miejsce, gdy z naszej perspektywy Wenus ustawia się bezpośrednio za Słońcem. Nie oznacza to, że Wenus zniknie na zawsze; zamiast tego znika z naszego pola widzenia, poruszając się po swojej orbicie.
Koniunkcja miała miejsce dzisiaj o godzinie 12:10 czasu wschodniego (17:10 GMT), wyznaczając jednocześnie najdalszy punkt Wenus na jej orbicie od Ziemi. Ten czas jest przewidywalny, ponieważ orbita Wenus jest dobrze zbadana przez astronomów.
Dlaczego jej nie widać?
Jasność Słońca sprawia, że Wenus jest niewidoczna podczas tych wydarzeń. Niezależnie od tego, czy jest to doskonała koniunkcja (za Słońcem), czy niedoskonała (między Ziemią a Słońcem), odblaski przesłaniają jakąkolwiek szansę zobaczenia planety. Nie jest to rzadkością; Wenus regularnie znika z pola widzenia, podążając za swoją orbitą.
Kiedy Wenus powróci?
Oczekuje się, że Wenus ponownie pojawi się na wieczornym niebie w lutym. Najwyższy punkt na wieczornym niebie osiągnie 5 czerwca. Osobom zainteresowanym obserwacją Wenus polecamy teleskopy przeznaczone do obserwacji planet, które poprawią wrażenia, zwłaszcza że w nadchodzących miesiącach planeta będzie miała fazy podobne do księżyca.
Znakomita koniunkcja jest naturalną częścią orbity Wenus, a nie anomalią. Podkreśla dynamiczną relację między Ziemią a sąsiednią planetą, przypominając nam, że nawet znane ciała niebieskie mają ukryte cykle.
