Het lijkt een mooie rots. Gewoon een gloeiende, groenige edelsteen die op een voetstuk in een museum staat. Maar in Wonder Woman 1984 is die steen de reden dat alles ontspoort. Het heet de Droomsteen, en het is eigenlijk een kosmische valstrik. De regel is simpel, als je dat zo mag noemen: één wens per persoon. Klinkt onschuldig, toch? Wie zou geen enkele wens willen?
Het probleem is niet de wens zelf. Het zijn de kosten.
Het artefact haalt niet alleen magie uit de lucht. Er is een stukje van je ziel voor nodig. En als je stukjes van jezelf weggeeft om te krijgen wat je wilt, begin je te verliezen wie je bent. Dit is niet alleen metaforisch. We zien beschavingen instorten onder het gewicht van deze deals. De geschiedenis is bezaaid met samenlevingen die naar de steen reikten en zichzelf daardoor opbrandden.
Diana Prince van Gal Gadot weet dit. Ze heeft het patroon gezien. Ze heeft geprobeerd de steen te verbergen, veilig te houden, weg te houden van mensen die de prijs niet begrijpen. Maar geheimen blijven niet voor altijd geheim, vooral niet in het Washington D.C. van de jaren tachtig, waar hebzucht het nationale tijdverdrijf is.
Maxwell Lord komt binnen.
Pedro Pascal speelt hem met een charmante, wanhopige energie. Hij is een zakenman die denkt dat hij het universum te slim af kan zijn. Hij wil dat de steen zijn leven herstelt, hogerop klimt, een belangrijk iemand wordt. Hij geeft niets om de zielenbelasting. Hij wil gewoon de overwinning. En als hij die wens krijgt, verandert het hem. Het maakt hem krachtig. Het maakt hem gevaarlijk.
Dan is er Barbara Minerva.
Kristen Wiig brengt dit personage van een rustige, over het hoofd geziene archeoloog naar een angstaanjagende natuurkracht. Ze wil sterk zijn. Om gerespecteerd te worden. De steen staat het toe, maar verdraait de wens. Ze wordt de Cheetah. Een letterlijk roofdier. Haar kracht gaat gepaard met een wilde honger en een verlies van controle. Ze is niet alleen krachtig; ze is onstabiel.
Diana zit er middenin.
Ze moet Maxwell Lord ervan weerhouden de steen te gebruiken om de werkelijkheid te herschrijven. Ze moet haar vriendin Barbara redden, ook al probeert Barbara haar te vermoorden. Het is een zware last voor de Amazone. Want hier gaat het om de Dreamstone: het is niet zomaar een object. Het is een spiegel. Het laat mensen zien wat ze het liefste willen, en haalt het vervolgens weg zodra ze zich realiseren wat ze hebben gedaan.
De film speelt zich af in de jaren 80, een decennium dat geobsedeerd was door overdaad, door alles te hebben. De Dreamstone is de ultieme belichaming van die mentaliteit. Krijg alles wat je wilt. Nu. Maak je geen zorgen over de rekening.
Diana beseft al snel dat je een wens niet met geweld kunt bestrijden. Je kunt een verlangen niet onderdrukken. Je moet ermee geconfronteerd worden. Je moet het begrijpen. Ze moet Maxwell Lord niet alleen met haar handschoenen bevechten, maar ook met de waarheid. De waarheid dat elke wens een prijs heeft. Die macht zonder opoffering is gewoon diefstal.
De inzet is niet alleen mondiaal. Ze zijn persoonlijk.
Wanneer Maxwell Lord de steen gebruikt om de wereld te resetten, zijn fouten ongedaan te maken en zijn bedrijf terug te krijgen, wist hij mensen uit. Diana’s herinneringen aan hem wissen. Het wissen van de
