Ik liep een barbecue in de achtertuin binnen en verwachtte niets anders dan lauwe hamburgers en ongemakkelijke praatjes. In plaats daarvan merkte ik dat ik drie zware, vastgebonden rode ballen vasthield en naar beneden staarde langs een plastic ladder terwijl mijn vrienden lachten. Ik had net ladderbal ontdekt. Of zoals de rest van de planeet het noemt, wat ze maar willen. Jarenlang gooit de rest van de wereld vastgebonden golfballen naar ladders. Ik was te laat op het feest, maar ik bleef vanwege de bierlekkage die volgde op mijn eerste succesvolle wrap.
Het is misschien wel beter dan Baggo.
Hoe heet een ladderbal?
Als je naar een bouwmarkt gaat en om ‘ladderbal’ vraagt, kun je een lege blik krijgen. De kans is groter dat je nog een tiental andere namen hoort. De origineel verpakte versie is Ladder Golf, een merknaam bedacht door Matt Peterson. Peterson zag in de jaren negentig dat mensen dit geïmproviseerde spel op campings speelden. Hij zag een gat in de markt. In 2003 lanceerde hij Ladder Golf, Inc. met twee vrienden.
Sindsdien is de terminologie gebroken. Misschien hoor je de lokale bevolking het ladderwerpen, rodeogolf of hillbilly-hoefijzers noemen. Sommige mensen zeggen flingy pongy. Anderen gebruiken bola-worp of blongo-bal. (Ik heb nog steeds geen idee waar die laatste vandaan kwam, en ik ben te bang om het te vragen.)
Ongeacht de naam, het zit comfortabel in de categorie gazonspel, naast jeu de boules en cornhole. Het is ontworpen voor vrije tijd. Het is sociaal. Er is geen vlak oppervlak voor nodig, waardoor het perfect is voor oneffen achtertuinen of stoffige campings.
Hoe je ladderbal speelt
De regels zijn bedrieglijk eenvoudig. Je staat vijf passen van de ladder. Jij richt. Jij gooit. Je hoopt dat de bola’s zich om de sporten wikkelen.
Maar het gaat niet alleen om hoeveel je er kunt vangen. Het scoresysteem introduceert een strategielaag die het spel spannend houdt. Je telt niet alleen wraps; je probeert de score van je tegenstander te slim af te zijn. Het spel eindigt wanneer één speler 21 punten heeft behaald. Als een speler tijdens zijn beurt scoort en een lager totaal heeft dan zijn tegenstander, krijgt hij deze punten niet. Deze regel voorkomt dat vroege leads te snel worden opgebouwd en zorgt ervoor dat de verliezer tot het einde blijft vechten.
Je hebt maar één hand nodig om te spelen. Dit is essentieel. Het betekent dat je je drankje in de andere hand kunt houden. Het betekent dat u niets hoeft neer te leggen. Het is de ultieme activiteit met lage wrijving voor volwassenen die zich competitief willen voelen zonder te zweten.
Welke ladderbalset moet je kopen?
De prijs varieert enorm, afhankelijk van wat je koopt. Ik kocht een standaard plastic set voor $ 35. Je kunt sets vinden variërend van $ 25 tot $ 150. De kosten worden grotendeels bepaald door het materiaal van de ladders.
- Plastic: De goedkoopste optie. Goed voor informeel spelen. Gemakkelijk op te bergen.
- Metaal: Middenklasse prijs. Duurzamer dan plastic. Zwaarder gevoel.
- Hout: De premium keuze. Het duurst. Ziet er het beste uit in een achtertuin.
Sommige sets worden geleverd met draagtassen. Als je dat van plan bent
De regels zijn niet in steen gebeiteld. Het is tenslotte een vrijetijdsspel. Maar als je wilt spelen volgens de meest gebruikelijke instructies, met name die van Ladder Golf, Inc., moet je weten wat er in de doos zit. Je krijgt één of twee ladders. Ze zijn ongeveer 3 voet lang en 2 voet breed. Dat is ongeveer 1 meter bij 0,5 meter. Daarnaast krijg je zes bola’s. Twee kleuren. Elke bola is een vinylkoord van ongeveer dertig centimeter lang, met aan elk uiteinde een golfbal.
De gameplay blijft hetzelfde, of je nu één of twee ladders gebruikt. Het enige dat verandert, is waar je staat.
Zet de ladder(s) op het gazon. Zet een tosslijn op. Als je twee ladders hebt, kunnen deze als elkaars werplijnen dienen. De actieve speler moet achter deze lijn blijven. Meestal is het vijf stappen verder. Of 15 voet, dat is 4,5 meter. Sommige instructies zeggen 25 voet. Dat is enorm. Bola-kleuren variëren per merk. Laten we zeggen dat ze rood en blauw zijn. Eén speler pakt alle drie de rode bola’s. De andere neemt alle drie de blauwe.
Gooi een muntje op voor wie het eerst gaat. Laten we zeggen dat het de rode speler is. Van achter de werplijn gooien ze elke rode bola naar de ladder. Het is toegestaan om eerst van de grond te stuiteren. Het doel is simpel: wikkel ze allemaal om een sport.
(Variatie: bola’s die stuiteren tellen niet mee.)
Rood gooit ze alle drie. Dan is Blauw aan de beurt. Zes worpen vormen een ronde.
(Variatie: Rood gooit er één, dan gooit Blauw er één. Afwisselend totdat ze alle zes zijn gegooid.)
Je kunt gooien zoals je wilt. Onderhands is echter standaard. Houd de ballen gescheiden terwijl je gooit, zodat ze de ladder gespreid raken. Klaar om op te hangen. Een effectieve methode is om één bal in je hand te houden terwijl de andere bungelt. Buig vervolgens de bola voorzichtig naar de sport waar je voor gaat.
Toen ik speelde, richtte ik gewoon in de algemene richting van de ladder en hoopte dat er iets bleef hangen. Maar als je speelt om te winnen, moet je een specifieke trede raken. U wilt een specifiek aantal punten. Dit is waarschijnlijk het meest gecompliceerde aspect van het spel.
Hoe te scoren in ladderbal
Niet alle laddersporten zijn gelijk. De bovenste trede is drie punten waard. De middelste trede is er twee waard. De onderste trede is er één waard.
Het doel is om de eerste speler te zijn die 21 punten behaalt zonder er overheen te gaan. Als je hoger scoort dan 21, wordt de toss weggegooid. Stel dat je 19 punten had. Jij gooit. Om de bovenste sport wikkel je een bola. Je bent nu op 22. Die worp telt niet. Je blijft bola’s halen en gooien totdat iemand de score maakt.
(Variatie: Als je meer dan 21 scoort, wordt je puntentotaal teruggebracht tot 11, 13 of 15. Ja hoor.)
Belangrijker nog: een bola telt alleen als deze aan het einde van de ronde om een sport wordt gewikkeld. Als Blauw bij een volgende worp zijn eigen bola van de ladder gooit, levert die bola geen punten op. Als Blauw een rode bola van de ladder gooit, telt die ook niet mee. Het is dus een goede strategie om op de bola van de tegenstander te mikken. Je eigen doel nastreven is dat niet.
Een rode bola en een blauwe bola op dezelfde sport heffen elkaar op. Als er aan het einde van een ronde één rode en twee blauwe bola’s op de derde sport staan, krijgt Blauw drie punten. Rood krijgt niets.
(Variatie: alle bola’s op een trede tellen. In het bovenstaande voorbeeld zou Rood drie scoren, en Blauw zes. Dit kan het spel versnellen.)
Als beide spelers aan het einde van een ronde de 21 halen, begint een verlengingsronde. Bij verlengingen geldt er geen puntenlimiet. Maar een speler moet aan het einde van de ronde minstens twee punten voorsprong hebben om te winnen. Verlengingsrondes gaan door totdat één speler een ronde met twee voorsprong eindigt.
Je kunt ook ladderbal spelen in teams van twee. Het is niet veel anders. Teamleden wisselen het gooien eenvoudigweg per ronde af. Voor teamspel heb je niet per se twee ladders nodig. De meeste sets worden echter met twee geleverd. Je kunt ze net zo goed gebruiken. Het bespaart tijd. Tussen de rondes door hoef je niet heen en weer te rennen voor de bola’s.
Bovendien verhoogt het, met één speler van elk team op tegengestelde ladders, het niveau van onzinpraat. Dat is van cruciaal belang bij elk gazonspel. Bier morsen tijdens het vieren is optioneel. Blijkbaar is het goed voor het gazon. Wie wist?
Slingerende slangen?
Niemand weet wie in de eerste plaats ladderbal heeft bedacht. Maar het beste verhaal gaat terug naar de klassieke cowboydagen in Mexico en het Amerikaanse Westen. Het verhaal verveelt koeienpokes die slangen naar bomen gooien in een poging ze om takken te wikkelen. Ik weet niet zeker waarom ze de bola’s die cowboys gebruikten om de poten van rennend vee vast te binden, niet zouden hebben weggegooid. Maar het slangenverhaal klinkt hoe dan ook beter.
