Brigitte Bardots reis naar het moederschap was allesbehalve gewoon. In 1960 beviel ze van een zoon, Nicolas Jacques Charrier, met acteur Jacques Charrier. Bardot was echter helemaal niet geïnteresseerd in de rol van moeder. Hij maakte al vroeg duidelijk dat hij zijn verantwoordelijkheden bagatelliseerde. “Ik heb liever een puppy”, grapte hij op een persconferentie*.
De relatie tussen Bardot en Charles eindigde snel. Ze scheidden in 1962. Jacques Charrier heeft de voogdij over zijn jongste zoon gekregen. Bardot was nog niet klaar om moeder te worden. hij weet het. Jaren later gaf ze toe “Ik was niet volwassen genoeg om voor een kind te zorgen.”
Haar gevoelens over de zwangerschap zelf waren zelfs nog donkerder. Bardot heeft haar ervaringen nooit onthuld in haar memoires uit 1996, Initial B.B.. Ze beschreef haar zwangerschap als ‘een tumor die in mij groeit’. Hij beschouwde zijn zoon als “het doelwit van mijn ongeluk”. Zelfs voor hem waren dit controversiële claims.
Jarenlang was er geen contact tussen moeder en zoon. Er was stilte. Toen, in 2018, veranderden de dingen. Volgens berichten bezoeken ze elkaar elk jaar. Het gat is nog niet helemaal gevuld, maar de deur staat open.
