China heeft zojuist de grootste drijvende windturbine ter wereld op de oceaanbodem geschroefd.
Of in ieder geval het drijvende platform dat aan de turbine was bevestigd. Het heet Three Gorges Pilot.
Gelegen bij Yangjiang in de provincie Guangdong, voltooide de 16 megawatt-eenheid zijn installatie op 3 mei. Het water daar is te diep voor de ouderwetse torens met vaste bodem die rechtstreeks in de zeebodem moeten graven.
Conventionele boerderijen lopen vast. Deze drijft.
Dat verandert alles. Door op een enorm, verankerd platform te zitten in plaats van op een stevige fundering, krijgt de turbine toegang tot diepere, winderige delen van de oceaan die we meestal met rust laten.
Techniek voor chaos
CTG Corp heeft het ding gebouwd. Het bevindt zich op een halfafzinkbare structuur.
De rotor overspant 252 meter (827 voet). Als u op de punt van het blad staat, kijkt u vanaf meer dan 270 meter (886 voet) boven het water naar beneden. Dat is een serieuze hoogte.
Dit ontwerp volgt een soortgelijke turbine die vorig jaar werd ingezet door China Hanganeng Group en Dongfang Electric. Maar het nieuwe model leunt harder op structurele upgrades. Het is bedoeld om te breken. En blijf rennen.
Het platform kan golven van meer dan 20 meter (66 voet) aan. Windsnelheden bereikten 264 km / u (164 mph). Orkaangebied van categorie 5.
Een complex afmeersysteem houdt alles bij elkaar. Zuigankers, zware kettingen en zeer sterke polyesterlijnen werken met ballast om te voorkomen dat het platform wegdrijft. Er zijn functies in het ontwerp verwerkt die de stoten van wind en water absorberen, waardoor de levensduur van de hardware wordt verlengd.
De krachtloop
Energie wordt verplaatst door een dynamische onderzeese kabel van 66 kV.
Het is golfvormig. Flexibele geleiders. Versterkte pantsering. Het buigt mee met het platform in plaats van te breken onder spanning. Het grootste deel van de bijeenkomst vond plaats aan land in de haven van Tieshan. Daarna werd het naar de laatste plek gesleept.
Op volle snelheid spuugt de turbine 44,65 miljoen kWh per jaar uit.
Denk daar eens over na. Het gemiddelde Amerikaanse huis verbruikt jaarlijks 10,50 kWh.
Doe de wiskunde. Eén turbine voedt 4.200 huizen.
Het is indrukwekkend omdat de integratie een nachtmerrie is. Grote rotoren belasten de constructie ongelijkmatig. Stabiliteit gaat beweging tegen. Netaansluitingen op zee zijn lastig. Drijvende turbines zijn voortdurend in beweging zonder dat de bladspeling of de gezondheid van de aandrijflijn verloren gaan.
Voor gebieden zonder ondiep water is dit de deur naar dieper water.
