90 procent kans.
Dat is het aantal dat de laatste tijd rondzweeft. Zeke Hausfather zegt dat er een waarschijnlijkheid van 90% is dat dit komende evenement in de periode 2026-2027 de grootste El Niño ooit zal zijn. Niet alleen groot. De grootste.
Hausfather werkt voor Berkeley Earth. Hij hielp bij het schrijven van het laatste beoordelingsrapport van het IPCC. Dus als hij verwijst naar dynamische modellen die voorspellen dat de temperatuur in de Stille Oceaan tot 3,6°C boven het gemiddelde zal stijgen, let dan goed op. Of dat zou je moeten doen.
Sommige mensen denken dat we te ver gaan. Te vroeg. De gegevens druppelen nog steeds binnen. Toegegeven, we zullen het pas zeker weten als de piek later dit jaar bereikt. Maar de consensus wordt steeds strenger. Het wordt smaller.
De Wereld Meteorologische Organisatie heeft de huidige cyclus in juni live verklaard. Nu ziet het NOAA Climate Prediction Center betere omstandigheden dan 80% van zeer sterke omstandigheden tegen het einde van het jaar. Dat plaatst het historisch gezien in de club van de zware hitters.
“Dit zijn opvallende voorspellingen”, zegt Emily Black van de Universiteit van Reading. “El Niño-voorspellingen brengen meestal kanttekeningen met zich mee. De modellen zijn het op dit moment te veel met elkaar eens voor comfort. De tropische Stille Oceaan is al aan het opwarmen.”
Het is niet alleen een weergril. Het is een vermenigvuldiger.
Hitte met een vleugje chaos
El Niño is natuurlijk. Het gebeurt. Warm water stapelt zich op in de oostelijke equatoriale Stille Oceaan. De straalstroom sleept zich naar het zuiden. In de VS wordt het noordoosten heet en droog, terwijl het zuidoosten en de Golfkust verdrinken in het overstromingsrisico.
Maar hier is de wending. We gaan niet geïsoleerd met de natuur om.
De planeet kookt al van door de mens veroorzaakte broeikasgassen. Een sterke El Niño dumpt meer warmte en energie in een atmosfeer die er al vol van is. Ze tellen niet alleen op. Ze interacteren.
Beschouw El Niño als het laden van de dobbelstenen. Het vertekent de uitkomst in de richting van droogte op de ene plek, en overstromingen op een andere plek. Klimaatverandering belast hen verder. Het maakt de extreme hitte moeilijker te verdragen en de regen moeilijker op te vangen.
“Het belangrijke punt is dat dit de kansen verschuift”, merkte Black op. Vooral in het Mondiale Zuiden. Het levensonderhoud staat daar op het spel. Geen abstracte statistieken.
Het International Rescue Committee ziet rampsignalen in Oost-Afrika en Azië. Overstromingen. Droogte. De armsten het hardst getroffen. Al Jazeera heeft dit onlangs opgemerkt.
Is dit het ergste dat het kan zijn?
De recordboeken breken?
Laten we nog eens naar de cijfers kijken. Hausfather’s laatste bericht in The Climate Brink Substack heeft 667 computermodellen op 14 systemen ontleed.
Het resultaat?
Het lijkt erop dat dit niet alleen sterk is. Het zou het oude record kunnen vernietigen. De El Niyo 2015–2016 is de huidige maatstaf. Hausfather voorspelt dat deze de temperatuur met 0,8°C zal verslaan. Een verbluffende marge als deze accuraat is.
Traditionele indices zouden de anomalie van 4°C zelfs kunnen overschrijden.
Zwart duwt terug. Gewoon een beetje. Ze houdt ook van data. Maar ze houdt meer van context.
‘Ik zou voorzichtig zijn als ik waarschijnlijkheid als zekerheid zou beschouwen’, zei ze. “Het heeft nog geen piek bereikt. De ‘sterkste’ hangt ook af van welke thermometer je gebruikt en welke basislijn je kiest.”
Eerlijk.
Maar platen zijn saai, tenzij ze mensen doden. En de geschiedenisboeken zijn hier niet bepaald vriendelijk.
Impact > Statistieken
De El Niño van 1877-1878 werd niet per satelliet geregistreerd. Niemand heeft het gemeten. Maar het veroorzaakte een hongersnood. Eén die wereldwijd 50 miljoen mensen het leven kostte.
Was het gewoon het weer? Nee. Het koloniale landbouwbeleid speelde een rol. Extractieve, brutale. Maar de droogte was de aanleiding. Het weer creëerde het vacuüm. De politiek vulde het met lijken.
Nu?
Voedselonzekerheid is geen probleem meer voor arme landen. Het is mondiaal. Systemen staan onder druk. De El Niño-zuidelijke oscillatie schommelt om de paar jaar tussen hete El Niño en het koude La Niña. We zitten nu in de hete fase. Carbon Brief voorspelt dat 2026 het op een na warmste jaar ooit zal zijn. 2027 zou de hele tijd kunnen breken.
Is kracht gelijk aan schade? Niet altijd. Soms treft een middelzware storm de verkeerde plek. Maar een ‘zeer sterke’ beoordeling vergroot de zekerheid op slechte uitkomsten.
Zwarts laatste take vat het samen zonder de pluisjes.
“Records zijn overtuigend, maar de impact doet ertoe. Zelfs als we geen record breken, zullen de gevolgen ernstig zijn.”
We hebben maanden om ons voor te bereiden. Misschien.
De modellen zeggen: ga. De oceanen stijgen. De hitte komt eraan. Wat gebeurt er als het piekt? We zullen het weten. Voor sommigen waarschijnlijk te laat.
