James Edward Murdoch był kimś więcej niż tylko aktorem. Był najbardziej „amerykańskim” aktorem tamtego stulecia. Urodzony w Filadelfii 25 stycznia 1811 roku, ostatnie dni spędził w Cincinnati, gdzie zmarł w 1893 roku. Ale przez sześćdziesiąt lat dominował na scenach od Bostonu po San Francisco.
Karierę rozpoczął w amatorskiej trupie w swoim rodzinnym mieście. Zrobił swoje piętno w Chestnut Street Theatre w Filadelfii. Wystawiona sztuka to „Obietnica kochanków” Augusta von Kotzebue. Sukces był pewny. Kontynuował pracę z trupą bez wynagrodzenia przez jeden sezon. Następnie wyruszył. Występował z kilkoma grupami teatralnymi w całej Ameryce Północnej.
Potem nastąpił wypadek, który prawie wszystko zakończył. W 1832 roku Murdoch zyskiwał na popularności. Pomylił arszenik z lekarstwem. Wynik? Znalazł się w stanie półprzytomności. Powinien już wyzdrowieć. Ale tak się nie stało.
60 lat kariery scenicznej
Przez następne 60 lat Murdoch okresowo wracał na scenę. Nie musiał występować codziennie. Jego reputacja została ugruntowana. Zarówno krytycy, jak i widzowie uznali go za tragika i aktora komediowego. Był wszechstronnym talentem.
W 1833 roku wraz z Fanny Kemble został członkiem zarządu. Była czołową brytyjską aktorką podróżującą po Ameryce. Dwadzieścia lat później nawiązał współpracę z Josephem Jeffersonem. Wystąpili w sztuce Richarda Brinslera Sheridana The Gossip School. Murduk jest uważany za najlepszego aktora komedii lekkiej swoich czasów. Jego styl jest nienaganny. Jego gra aktorska jest doskonała. Ma swój własny sekret. Wydaje się naturalna.
Wywarł wpływ na kształtowanie się kultury teatralnej Zachodu. Doprowadził do tego jego występ w nowym San Francisco Metropolitan Theatre. Pomogło to w utworzeniu w tym okresie głównego teatru na zachodnim wybrzeżu.
Międzynarodowe uznanie i służba podczas wojny domowej
W 1856 roku Murdoch przekroczył Atlantyk i wystąpił w teatrze Haymarket w Londynie. Recenzje były entuzjastyczne. Joseph Jefferson zauważył to w swojej autobiografii. Jefferson szanował Murduka. Styl był jasny. Talent był niezaprzeczalny.
Wrócił do Ameryki podczas wojny secesyjnej. Jest rok 1861. Nie walczył. Bawił publiczność. Udzielał pomocy rannym żołnierzom. To był patriotyczny obowiązek.
Jego ostatni publiczny występ miał miejsce na Festiwalu Dramatycznym w Cincinnati w 1883 roku. Po przejściu na emeryturę zaczął pisać. Jego książka „Scena. Wspomnienia aktorów i sztuka aktorska” ukazała się w 1880 roku. Pozostaje zapisem jego życia i obserwacji.
KULTOWE ROLE
Jakie role określiły jego karierę? Kilka się wyróżnia. Zagrał Mirandelę w sztuce Williama Congreve’a Social Mores. Zagrał Mercutio w Romeo i Julii Szekspira. Zagrał także Olando w As You Like It. Te role pokazują jego zasięg. To nie tylko przypadkowy komik. Jest w stanie unieść ciężar dzieł Szekspira.
Pan Murdoch zmarł w Cincinnati. Pozostawia po sobie dziedzictwo odporności. Pokonał swoje uzależnienie. Przeżył emeryturę. Doświadczył zmian w teatrze amerykańskim. Pozostaje jedną z najbardziej szanowanych postaci XIX-wiecznej sceny.
Jego styl charakteryzuje się dużą elokwencją, techniką i spontanicznością.
