Primes doen pijn. Niet jouw onderwerp. Je armen.
Lange vaste lenzen zijn dure stenen die topkwaliteit leveren. Maar ze zoomen niet in. Maak kennis met Canons RF 100-3300mm f/2.8L. Wacht, het zijn de 100 tot 300. Dit ding houdt f/2.8 de hele rit open. Pro’s willen het.
Dan is er het prijskaartje.
$ 10.500. Au. Dit is niet voor weekendwandelaars. Het is voor de weinige mensen die geld verdienen met hun camera. We hebben het gekocht om te zien of de prestaties de pijn in je portemonnee rechtvaardigen.
Bouw en voel
Het is licht.
Voor wat het is, verrassend licht. Lichter dan de Sigma 60-60 Sport. In feite is het misschien wel de lichtste f/3.8 op de markt bij deze brandpuntsafstand. Het zoomen is intern, dus het strekt zich niet uit en ziet er maf uit. Het voelt compact aan. Evenwichtig.
Nog steeds. Schouders doen pijn morgen.
Canon sluit hem af tegen stof en regen. Dat zou je verwachten voor deze prijsklasse. De coating eet schittering bij het ontbijt. Geen spookbeelden. Gewoon een stevige, stijve lens uit de L-serie die ruikt naar duur plastic en magnesium.
Er zijn overal knoppen. Standaard dingen: AF/MF, IS-schakelaar. Er is ook een stabilisatieselector.
- Modus 1 voor stilstaan
- Modus 2 voor pannen
- Modus 3 voor dingen die onregelmatig bewegen
Er is een schakelaar voor vooraf ingestelde focus. Je concentreert je vooraf op een specifieke plek. Komt daar actie? Draai de schakelaar om. Klaar. Of stel het in als een aangepaste functie. Wat ook werkt.
Waarom kost het zoveel? Geen revolutionaire technologie hier. Het is gewoon techniek. Interne zoom, professionele weerafdichting, klein formaat. Canon verpakte elke premium-truc in één buis.
Beeldkwaliteit
Het is prachtig.
Periode. Opnamen zijn haarscherp. Schoon. Defecten zijn praktisch onbestaande. Er is een stukje vervorming aan de randen, maar Lightroom corrigeert dat in twee klikken. Tenzij je pixelpeepers naast elkaar vergelijkt, zul je het niet merken. Chromatische aberratie? Weg. Vignettering? Afwezig.
Veren knallen. Bontstrengen scheiden.
Bokeh is romig. Zacht. Die f/2.8-onscherpte isoleert je vogel perfect van de achtergrondrommel.
We hebben elke combinatie getest. f/2.8 tot f/11 over 100, 200 en 300 millimeter. De cijfers vertellen een saai maar veelzeggend verhaal. Bij 100 mm wijd open is het prima. Stop tot f/5.6 en het contrast wint. Een breedte van 200 en 300 mm is het beste.
Scherptecentra.
De hoeken zijn zachter wijd open. Scherpe hoeken krijg je bij f/8. Maakt het uit? In natuurfotografie, nee. Je onderwerp bevindt zich in het midden. De onscherpe hoeken verliezen de opname niet.
Hulpprogramma
f/2.8 blijft open. Dat betekent snelle sluitertijden. Goed nieuws voor bevroren beweging. Goed nieuws voor weinig licht bij zonsopgang of binnenshuis.
100-30 mm is niet lang genoeg voor kleine mussen van anderhalve kilometer afstand. Het is geweldig voor paarden. Ideaal voor safari’s. Ideaal voor binnenarena’s.
Geen lenswissels betekent dat u minder momenten mist. Stof blijft buiten. Regen blijft uit.
Voeg de 1.4x converter toe en het wordt een 140 naar 420. Voeg de 2x toe en je kijkt naar 200 naar 600 mm. Het bereik wordt groter zonder een nieuwe prime te kopen.
Beeldstabilisatie helpt ook. Canon schat het op 5,5 stops. Als je hem op een body met IBIS zoals de EOS R zet, wordt het beter. Stabielere zoeker. Scherpere handhelds.
Het vonnis
Hier is het probleem.
Deze lens krijgt 5 sterren. Koop het niet.
Contra-intuïtief? Ja. Niche? Absoluut. De wiskunde doet pijn. Je wilt 300 mm bij f/2.8? Je kunt een oudere EF-lens aanschaffen met een adapter. Goedkoop.
Beter nog: koop een Canon R1 camerabody. Gebruik dat bespaarde geld om de gebruikte prime en een teleconverter te kopen. Misschien een 70 tot 200 toevoegen voor de afwisseling.
Je bespaart duizenden.
De 100300 bespaart u één stap: glas verwisselen. Is dat gemak zes cijfers verschil waard? Of is het gewoon ijdelheid voor je lenstas?
