Wij willen langer leven. Terwijl we dit doen, willen we gezond blijven. Het probleem is dat het tientallen jaren nodig heeft om nieuwe antiverouderingsmedicijnen te ontwikkelen. Ze zijn duur. Vaak falen ze.
Onderzoekers van Northeastern University en Harvard Medical School hebben een ander idee. Waarom zoeken naar nieuwe verbindingen als er al duizenden goedgekeurde medicijnen in de schappen van apotheken liggen? Het herbestemmen van bestaande medicijnen gaat sneller. Het is goedkoper. Het slaat jaren van veiligheidstests over waarvan we al weten dat ze werken.
Maar welke medicijnen moeten we proberen?
Er zijn 6.442 door de FDA goedgekeurde medicijnen. Het is onmogelijk om ze allemaal te testen op een lange levensduur. Het is een speld in een hooiberg. De naald kan echter uw neusspray zijn.
Hoe wetenschappers antiverouderingskandidaten vonden in de huidige medicijnen
Het team publiceerde een raamwerk in Nature Aging. Het brengt genen in kaart die verband houden met de biologische kenmerken van veroudering. Beschouw deze kenmerken als de slijtage van het lichaam. Cellen verliezen energie. Eiwitten vouwen verkeerd. De communicatie tussen cellen wordt verbroken.
Ze keken naar 1.250 verouderingsgerelateerde genen. Ze plaatsten ze op het menselijke interactoom. Dit is een enorme database van hoe eiwitten met elkaar omgaan. Meer dan een half miljoen interacties.
Hier is de verrassing.
Verouderende genen verspreiden zich niet willekeurig over het netwerk. Ze clusteren. Ze hangen rond in specifieke wijken.
“Als de genen willekeurig zouden worden verspreid”, zegt netwerkwetenschapper Bnaya Gross, “is er geen manier waarop een medicijn ze specifiek kan beïnvloeden.”
Maar omdat ze clusteren, raken medicijnen die zich op deze buurten richten tegelijkertijd meerdere kenmerken van veroudering. Hierdoor kunnen onderzoekers bestaande medicijnen snel screenen. Ze filteren de 6.442 kandidaten tegen deze genenclusters. Ze zoeken naar medicijnen die het verouderingsproces vertragen in plaats van versnellen.
Waarom medicijnen tegen verkoudheid u kunnen helpen langer te leven
Eén naam dook op. Het was geen exotisch experimenteel complex.
Het was oxymetazoline.
Je kent het waarschijnlijk onder een andere naam. Afrin. Sinex. Het is een vrij verkrijgbare neusdecongestivum. Het komt ook in oogdruppels tegen roodheid. Het behandelt rosacea.
Niemand koppelde oxymetazoline eerder aan een lang leven. De nieuwe analyse laat zien dat het de communicatie tussen cellen verbetert. Dit is een belangrijk kenmerk van veroudering. Naarmate we ouder worden, praten onze cellen niet meer efficiënt met elkaar. Oxymetazoline lijkt hen te helpen weer te praten.
Aspirine was opnieuw een hit. Wetenschappers hebben aspirine al getest op voordelen bij veroudering. Deze methode bevestigt het. Het heeft ook andere kandidaten geïdentificeerd. Het raamwerk vermeldt niet alleen medicijnen. Het legt uit waarom ze werken. Het wijst op de specifieke biologische mechanismen.
Albert-László Barabás, een netwerkwetenschapper bij Northeastern, verwoordde het eenvoudig.
“De uitdaging is uitzoeken welke medicijnen het testen waard zijn.”
Deze studie levert de kaart. Het belicht bruikbare interventies. Deze kunnen in cellen worden getest. Dan dieren. Dan mensen.
Is er een remedie tegen veroudering?
Nee. Dit is geen fontein van de jeugd.
“Deze studie biedt geen remedie tegen veroudering”, zegt Barabás. “Het bewijst ook niet dat een specifiek medicijn het menselijk leven zal vergroten.”
Het is een routekaart. Veroudering is complex. Er zijn veel factoren bij betrokken. Eén enkel medicijn zal niet alles oplossen. We hebben waarschijnlijk combinaties nodig. Behandelingen die meerdere kenmerken tegelijk bereiken.
De methode is robuust. Het identificeert waarom een medicijn zou kunnen helpen. Dat maakt de volgende stappen makkelijker. We kunnen overstappen van giswerk naar gericht testen.
Barabás geeft het beroep toe.
“Als iemand wiens haar jaren geleden grijs werd”, zegt hij, “deel ik de universele wens dat er misschien een pil komt die de aspecten van veroudering vertraagt.”
Wij zijn er nog niet. Maar we zijn dichterbij. De apotheek is al open. We moeten alleen weten wat we van de plank moeten pakken.
Misschien is het aspirine. Misschien is het decongestivum. Misschien is het allebei.
De wetenschap verkleint het veld. De komende jaren zullen ons leren of deze gewone pillen de tijd echt kunnen vertragen. Of als we gewoon moeten blijven wachten op iets nieuws.
